เอาะหลาม เฮือนหลวงพระบาง

จานเด็ด จานเด่น
ช่างภาพ: 

ร้านอาหารพื้นเมืองรสชาติเด็ด ที่ไม่อยากให้คุณพลาด เมื่อมาถึงเมืองเชียงคาน คือร้าน "เฮือนหลวงพระบาง" บ้านไม้เก่าหน้าปากซอย 12 ถนนชายโขงค่ะ เส้นทางชายโขงยามเย็นไม่สมควรขับรถเข้ามาเป็นอย่างยิ่ง เพราะถนนเล็กมาก หาที่จอดลำบาก ควรนำรถไปจอดริมถนนใหญ่ในวัด แล้วเดินหรือเช่าจักรยานปั่นออกกำลังชมเมือง เพราะบรรยากาศเมืองนี้แสนจะชิวชิว ร้านนี้เปิดขายอาหารตั้งแต่เที่ยงถึงสี่ทุ่มทุกวัน ไม่มีวันหยุด แต่เสาร์ อาทิตย์ อาจไม่ค่อยมีโต๊ะว่าง ถ้าไม่อยากหงุดหงิดควรโทร.จองโต๊ะล่วงหน้า และควรมาก่อนพระอาทิตย์ลับขอบฟ้า เพราะจะได้นั่งชมความงามยามพระอาทิตย์ตกดินริมลำน้ำโขงค่ะ

โกตี๋เจ้าของร้านที่ขมีขมันรับรองลูกค้า พาไปหาโต๊ะนั่งบอกว่า...อาหารลาว กับอาหารไทยรสชาติไม่ได้แตกต่างกันมาก เพียงแต่วัตถุดิบที่ใช้จะแตกต่างกันนิดหน่อย อาหารที่ร้านเราจะยึดรสชาติทางลาวเป็นหลัก ใช้ชื่อ เฮือนหลวงพระบาง เพราะคุณแม่ผมเป็นคนหลวงพระบาง และอาหารส่วนใหญ่ก็มาจากคุณแม่ โกตี๋เกิดที่หลวงพระบาง สปป.ลาว ย้ายครอบครัวมาเมืองไทยสมัยสงครามโลกครั้งที่ 2 และอยู่ที่เชียงคานตลอดมา แต่ตอนเด็กๆ โกตี๋กลับไปเรียนหนังสือจีนที่หลวงพระบาง เพราะคุณพ่อเป็นคนจีน ส่วนคุณแม่เป็นคนลาว ความผสมผสานอันหลากหลายทั้งจีน ลาว และไทย ที่สืบทอดผ่านทางสายเลือดและความผูกพันบนแผ่นดินไทย กลายมาเป็นอาหารสูตรเด็ด ไม่ว่าจะเป็น ข้าวผัดเกลือ ถั่วไร่ไฟแดง และเอาะหลาม แขกผู้มาเยือนจึงได้สัมผัสบรรยากาศและลิ้มรสชาติอาหารต้นตำรับพื้นเมือง แบบหลวงพระบางอันเป็นรากฐานของอาหารพื้นเมืองเชียงคานโดยแท้จริง

จานแรกที่แก้มอิ่มติดใจมากๆ คือ นํ้าพริกหลวงพระบางหมูทอด เป็น "แจ่วบอง" รสชาติไม่เผ็ดจัด มีกลิ่นหอมของข่าแก่ขูดแล้วคั่วจนแห้ง ก่อนจะนำไปตำกับพริกใหญ่คั่ว ปรุงรสด้วยเกลือ และน้ำปลาเล็กน้อย กินแกล้มด้วย "หมูทอด" และผักสด จานที่สองเป็น เอาะหลาม คล้ายแกงอ่อมทางภาคอีสาน แต่จะขลุกขลิกเข้มข้นกว่า ประกอบไปด้วย ผัก สมุนไพรนานาชนิด อาทิ ใบแมงลัก ผักชีลาว ต้นหอม มะเขือเปราะ เห็ดหูหนู พริก สาข่าน (พืชสมุนไพรเฉพาะถิ่น) นำมาใส่ในน้ำซุปเอาะที่เคี้ยวไว้แบบพิเศษ จึงทำให้เอาะหลามถ้วยนี้หอม กลมกล่อม และอุดมไปด้วยสมุนไพร เลือกใส่เนื้อย่าง กระดูกหมูอ่อน หรือไก่ ได้ตามชอบ

จานที่สาม คือไคแผ่นทอดกรอบ "ไค" เป็นสาหร่ายน้ำจืด รูปร่างเป็นเส้นยาวละเอียดคล้ายเส้นผมสตรี สีเขียวสด ชอบขึ้นเป็นกลุ่มตามห้วยธารที่น้ำไหลตลอดเวลาและใสสะอาด ไคจะไม่ขึ้นในที่น้ำขังหรือแหล่งน้ำสกปรก ไคแถบเมืองหลวงพระบางมิได้มีอยู่ในแหล่งน้ำทั่วไป ไคที่ได้ชื่อว่าคุณภาพดีต้องเป็นไคจากแม่น้ำโขง เมื่อเก็บไคมาแล้วต้องนำมาล้างให้สะอาด เอาเศษดินเศษทรายออกจนหมด จากนั้นนำไคมาชุบน้ำละลายส้มมะขามซึ่งผสมด้วยขิง ข่า กระเทียม หอมใหญ่ มะเขือเทศ ผงชูรส และเกลือ แล้วรอให้สะเด็ดน้ำ แผ่ไคบนตับใบคาโดยใช้ไม้ตีไคแผ่ออกเป็นแผ่นและบางที่สุด เสร็จแล้วโรยหน้าด้วยงาขาว ตากแดดให้แห้ง เวลาเก็บจะม้วนเป็นก้อนกลม ทำนองเดียวกับม้วนผ้า วิธีการกินก็คือ เมื่อจะกินก็ใช้กรรไกรตัดไคเป็นชิ้นน้อยๆ ทอดในน้ำมันร้อนๆ แต่ไฟต้องอ่อน การทอดต้องรวดเร็วแบบจุ่มแล้วเอาขึ้นทันที มิฉะนั้นไคจะไหม้ รสติดขม ไม่อร่อย ไคแผ่นทอดเป็นอาหารว่างหรือของแกล้มที่ชาวหลวงพระบางนิยมกินกัน และมักใช้จิ้มกับแจ่วบอง เพิ่มรสอร่อยขึ้นอีกหลายเท่า จานนี้แก้มอิ่มคอนเฟิร์มค่ะ

ถนนเส้นนี้มีร้านอาหารมากมาย แต่ "เฮือนหลวงพระบาง" ก็โดดเด่นที่สุดในละแวกนั้น นอกจากมีเมนูหลากหลายแล้วบริการที่นี่ยังดีเลิศ ใส่ใจในความสะดวกสบายของลูกค้าทุกรายละเอียด ที่นั่งชมวิวริมโขงมีค่อนข้างจำกัด โทรศัพท์สำรองที่นั่งล่วงหน้าได้ที่หมายเลข 0-4282-1046...ถ้ามาเชียงคาน เมื่อไร ควรหาโอกาสมานั่งทานร้านนี้สักมื้อนะคะ