พระอภัยมณี

นิทานจากวรรณคดี

ตอนที่ 57 สุดสาครรบมังคลา (จบ)

 

ด้านวายุพัฒน์กับหัสกันหนีเข้าป่าไปจนเจอกับทหารจึงพากันไปตั้งหลักกันที่ด่านกลาง "ฝ่ายวายุพัฒน์หัสกันหนีดั้นด้น

พบพวกพลไพร่นายฝ่ายทหาร

เห็นห่างศึกนึกหมายไม่วายปราณ

รีบไปด่านกลางได้ดังใจจง"

ส่วนมังคลาที่นางสุนีพาหนีไปได้ก็เหนื่อยอ่อนจากการเดินและหลบหนีจนถึงกับสลบไป

"ฝ่ายฝรั่งมังคลานราราช

สุนีบาตอุ้มเที่ยวลดเลี้ยวหลง

พระเหนื่อยอ่อนซอนซบสลบลง

ระทวยองค์แอบอังสาข้างขวานาง"

เมื่อฟื้นตื่นขึ้นมามังคลารู้สึกทั้งขอบใจและแปลกใจที่นางสุนีเป็นผู้หญิงแต่กลับสามารถแบกตนเองมาได้ จึงได้ถามไถ่นางจนนางยอมเล่าให้ฟังเรื่องที่ถูกส่งมาเพื่อช่วยมังคลาโดยเฉพาะ หากเสร็จภารกิจเมื่อใดตนเองก็ต้องกลับไป

"นางฟังปลอบขอบคุณการุณโปรด

สมาโทษทูลแจ้งแถลงไข

ด้วยองค์พระมหาสุราไลย

บัญชาให้ฉันลงมาเป็นทารก

ช่วยธุระพระองค์ให้คงชีพ

แล้วกลับรีบไปรักษาพลาหก

แม้มีผัวชั่วช้าอุลามก

จะต้องตกอยู่แผ่นดินสุดสิ้นฤทธิ์"

มังคลาพักอยู่ในป่าหนึ่งคืนรุ่งเช้านางสุนีจึงอุ้มมังคลาออกมาโดยเดินมาทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ในที่สุดจึงได้เจอไพร่พลที่หนีมาได้ ทั้งหมดได้ปรึกษากันถึงวิธีการตีคืนเมืองใหม่กลับมา โดยวลายุดาบอกว่าข้าศึกมีกำลังมากควรบอกเรื่องนี้แก่สังฆราชเพื่อให้สังฆราชแนะว่าควรทำอย่างไร

"ฝ่ายฝรั่งฟังถามสิ้นความรู้

ไม่มีผู้สามารถอาจอาสา

แต่องค์พระวลายุดานุชา

จึงทูลว่าไพรีมีกำลัง

ครั้นตีแตกแยกยับกลับตลบ

สมทบรบเราได้ดังใจหวัง

อย่าโดยด่วนข้าขอให้รอรั้ง

บอกพระสังฆราชครูให้รู้ความ"

เมื่อมังคลาให้คนเขียนหนังสือถึงสังฆราชเสร็จก็ให้บังอลูถือหนังสือลับรีบไปส่งทันที สังฆราชได้อ่านข้อความในหนังสือจึงเข้าใจว่าเหตุการณ์อาเพศที่เกิดขึ้นในเมืองคงมาจากการที่มังคลาคิดการนี้ จากนั้นจึงคิดช่วยอยู่นาน ในที่สุดสังฆราชได้นำตำราศึกที่ชื่อว่าทวาทศราศรีให้ทหารรีบนำไปมอบให้มังคลา

"จะเกิดทุกข์ยุคเข็ญเสียเป็นแน่

หน่อยหนึ่งแม่มันจะมาว่ากูสอน

แกกอดเข่าเจ่าจุกเป็นทุกข์ร้อน

แล้วลุกถอนใจใหญ่เข้าในกุฎี

ดูตำหรับทัพศึกที่ลึกซึ้ง

เห็นบทหนึ่งชื่อทวาทศราศี

ผูกผนิดปิดตราไม่ช้าที

ให้เสนีมึงเอาไปส่งให้นาย ฯ"

มังคลายังไม่ยอมยุติเรื่องราวแก้แค้น แล้วใครจะมาเป็นผู้บอกให้มังคลาหยุดได้ ด้านฝ่ายสุดสาครที่คิดว่าจะรอพระอภัยมณีมาแก้ไขสถานการณ์ก็ไม่รู้ว่าจะทันหรือไม่ เรื่องราวทั้งหมดนี้คงใกล้ถึงเวลาคลี่คลายแล้วค่ะ อย่าลืมติดตามอ่านในฉบับหน้านะคะ