"พระอภัยมณี"

นิทานจากวรรณคดี

​ตอนที่ 55 มังคลาจับนางสุวรรณมาลีและท้าวทศวงศ์ (ต่อ)

หัสไชยเดินทางกลับเมืองการเวกแต่ระหว่างเดินทางก็รู้สึกคิดถึงนางสร้อยสุวรรณและจันทรสุดา

"ระทวยองค์ลงเอกเขนกเขนย

พระกรเกยพระนลาตสวาทหวัง

คิดถึงคู่อยู่เขตต์นิเวศน์วัง

ได้เคยนั่งแนบน้องประคองเคียง"

เมื่อเรือของหัสไชยเข้าเขตน่านน้ำเมืองการเวก หัสไชยก็สังเกตเห็นรอยไหม้รอบขอบกำแพงเมือง

"เห็นรอยไฟไหม้รอบขอบจังหวัด

หน่อกษัตริย์ขัดพระไทยให้หมองศรี

เข้าทอดท่าหน้าวังทั้งมนตรี

ไปเฝ้าที่พระโรงรัตน์ชัชวาล"

จากนั้นหัสไชยได้นำสารของนางสุวรรณมาลีมอบให้เจ้าเมืองการเวก โดยนางสุวรรณมาลีได้แจ้งว่าพระอภัยมณีเดินทางไปทำพิธีศพพ่อแม่ที่เมืองรัตนาตั้งแต่เดือนเจ็ดปีมะแมแล้ว ส่วนเรื่องเพชรนั้นเป็นที่รู้กันว่านางลเวงเอ่ยปากยกให้เองนางเสาวคนธ์มิได้ขโมยไป

นางสุวรรณมาลียังบอกว่าสำหรับวายุพัฒน์และหัสกันต่างเป็นหลานของพระอภัยมณีหากทำผิดก็ต้องลงโทษไปตามความผิด ขออย่าให้เจ้าเมืองการเวกเป็นกังวล เมื่อพระอภัยมณีมาคงได้จัดการเรื่องนี้อย่างเรียบร้อย

"ขอองค์พระอนุชาอย่าปรารภ

มิได้คบคนคิดผิดวิไสย

จงรั้งรอพอให้พระภูวไนย

มาเมื่อไรไพรินสิ้นชีวัน"

แม้ว่านางสุวรรณมาลีจะบอกมาเช่นนี้แต่หัสไชยก็ยังอยากอาสาไปปราบพวกหัสกันด้วยตนเอง แต่เจ้าเมืองการเวกเห็นว่าไม่เหมาะควรรอพระอภัยมณีดีกว่า ตอนนี้ที่ทำได้ควรให้ทหารไปคอยสืบข่าวว่าทางลังกาเตรียมการเช่นไร

"ให้เรือใช้ไปฟังกำลังศึก

รู้ตื้นลึกแล้วมาแจ้งแห่งนุสนธิ์

คอยรอรั้งมาฟังข่าวฝึกชาวพล

ให้รู้กลการอาวุธยุทธนา"

ส่วนทางลังกานั้นนางสุวรรณมาลีได้ส่งสารพร้อมทั้งข้าวของมีค่าใส่หีบไปสิบอย่าง แต่น่าเสียดายที่ทหารเมืองผลึกถูกมาหามังคลาก่อน สารนั้นจึงไม่ถึงมือนางลเวงโดยที่ในนั้นมีเนื้อความว่านางลเวงยกเพชรให้เสาวคนธ์เองเหตุไฉนจึงให้วายุพัฒน์หัสกันไปทวงคืน ที่สำคัญทั้งเมืองการเวกและผลึกก็เกี่ยวดองกัน ทำอย่างนี้ทางลังกาคิดดีแล้วหรือหากเกิดศึกขึ้นอีกครั้ง

"พี่กับเจ้าเล่าก็ชิดสนิทนัก

จึงลอบลักเล่าแจ้งแถลงไข

ถึงลูกเต้าเบาความส่วนทรามไวย

เป็นผู้ใหญ่อย่าให้มีราคีเคือง"

มังคลาอ่านข้อความในสารแล้วก็คิดปรึกษากันกับวลายุดา ซึ่งหากพระอภัยมณีกับศรีสุวรรณรู้เรื่องคงเกิดศึกอย่างแน่นอน วลายุดาจึงเสนอให้ไปจับตัวนางสุวรรณมาลีและท้าวทศวงศ์มาไว้ต่อรอง

"แม้กองทัพกลับมาพาราผลึก

คงเกิดศึกรบพุ่งถึงกรุงศรี

ทั้งบิตุรงค์องค์อาว์สองธานี

จะรุมตีเมืองเราด้วยเข้ากัน

พระอนุชาว่าเห็นจะเป็นแน่

จำจะแก้การก่อนคิดผ่อนผัน

เรายกไปไล่รุกรบบุกบัน

จับพงศ์พันธุ์พวกพ้องสองพารา"

ทางด้านวายุพัฒน์จัดเรือแล่นเข้าเมืองผลึกโดยใช้เวลาสิบห้าคืน เมื่อเข้าเมืองได้ก็ถามหานางสุวรรณมาลีทันที

"เจ้าหัสกันนั้นว่าพระมเหษี

กับนงนุชบุตรีอยู่ที่ไหน

พระจอมวังลังกาบัญชาใช้

ให้รับไปด้วยเป็นวงศ์เผ่าพงศ์พันธุ์"

นางสุวรรณมาลีจะถูกจับได้หรือไม่แล้วท้าวทศวงศ์จะถูกวลายุดาจับหรือเปล่า ทั้งหมดนี้ใครจะเป็นคนมาช่วยแก้ไขสถานการณ์อย่าลืมติดตามอ่านได้ในพระอภัยมณีฉบับหน้านะคะ

โปรดอ่านต่อฉบับหน้า